فرهنگ چشمچرانی
در پیادهروی خیابان فاطمی راه میروم. رد نگاه چند مرد را که از کنارم عبور میکنند دنبال میکنم و میرسم بهش: ... خانمی خوش هیکل با مانتویی فوقالعاده تنگ و خاص که اندامش را زیباتر نشان میداد.
بارها و بارها از این اتفاقات افتاده است و به راحتی از کنارش گذشتهایم. نمیخواهم اینجا از حجاب بگویم و بنالم از وضعیت اسفبار آن. توجهم به چشمچرانی مردان است. چرا مردان جامعه ما –با هر تیپ و طبقه و سطح تحصیلات و شغل و...- انقدر راحت چشمچرانی میکنند؟ آیا آگاهیهای دینیشان کم است؟ خبر ندارند که مثلا نگاه به نامحرم تیری زهرآگین از تیرهای شیطان است و الخ. نمیدانند که خدا از این کار راضی نیست و نگاه به نامحرم حرام است و ....؟ یا میدانند و میکنند؟
به گمانم میدانند و میکنند. مثل خیلی از گناهانی که میدانیم گناه است و میکنیم. ولی چرا؟
من علت را در ضعف آگاهی و ایمان مردم نمیدانم در فرهنگ جامعه میدانم. وقتی کودک بودم پدر و مادرم به حق بر اعمال و رفتارهایم نظارت داشتند: طرز نشستنم، نگاه کردنم، غذا خوردنم، خندیدنم، حرف زدنم، راه رفتنم و... . نظارت داشتند که رگههایی از حجب و حیا و زنانگی در تمام این رفتارها لحاظ شود: بلند نخندم، به مردها زل نزنم، موقع نشستن حواسم باشد و هزار جور قاعده و قانون دیگر. که انصافا هم بخش زیادی از این نظارتها لازم است. در حالیکه درصدی از این نظارتها برای برادرم اعمال نمیشد. نه تنها در خانه ما که در اکثر خانوادهها و به طور کل در فرهنگ جامعه ما اینگونه است. فرهنگی که ارزش بیشتر را به فرزند پسر میدهد و دست و بال پسر را آزاد میگذارد که هر جور دوست دارد زندگی کند: میخواهی دوست دختر داشته باشی؟ خب داشته باش کارت را میپذیریم ولی دختری که با تو دوست میشود را نه چون آن دختر بیحیایی کرده. میخواهی فحش بدهی؟ داد بزنی؟ راحت و یله بنشینی؟ به دختر مردم نگاه کنی؟ باشه قبوله پسرم کار تو ایرادی نداره ایراد از آن دختر است که جوری لباس پوشیده که تو نگاهش کنی.
اشتباه نشود حرفم این نیست که چرا آن نظارتهای سفت و سخت برای دخترها بوده. اتفاقا من با بخش زیادی از آن نظارتها که سبب میشد دخترها، دختر بار بیایند و محجوب باشند و باحیا موافقم. حرفم این است که فرهنگ ما پسر را بد بار میآورد یا شاید هم بهتر باشد بگوییم اصلا بار نمیآورد راحت میگذاردش که هر طور خواست زندگی کند. این میشود که حتی پسری در خانواده مذهبی که احادیث و آیات غض بصر را بلد است و از عواقب آن دنیایی این عمل هم خبر دارد، به خودش اجازه میدهد سر بچرخاند دنبال هر زیباروی بدپوشی.
کاش قبل از اینکه دخترانمان بیحجاب و بدحجاب میشدند به پسرانمان -با هر اعتقاد و مذهبی- یاد داده بودیم غض بصر را.