زنان سرزمین من

سال 1376، غلامرضا خوشرو، قاتل 9 زن، سایر اتهامات 9 فقره تجاوز

سال 1388، امید برک، قاتل 10 زن، سایر اتهامات 3 فقره تجاوز و 7 مورد زنا

یعنی از 10 نفر خانم کشته شده، 7 نفرشان به خواست و اراده خود وارد منزل قاتل شده و با او رابطه برقرار کردند. و این یعنی زنگ خطر یا شاید هم خود خطر.

در این مدت حدودا 10 سال چه بلایی به سر زنانمان آمده که پس از سوار شدن در ماشین یک مسافرکش به راحتی به خود اجازه می­دهند با او رابطه برقرار کنند؟ چه اتفاقی ممکن است سبب شود او با رضایت تن به چنین فضاحتی بدهد؟

چند علت را می­توان بیان کرد:

اول اینکه زنان به قتل رسیده به لحاظ عقیدتی کاملا غربی شده، لیبرال و اباحی­گرا بوده و برقراری یا عدم برقراری این نوع روابط را امری شخصی می­دانستند که نه به جامعه مربوط است و نه به دین. این نوع تفکر اغلب در میان افرادی که یا به طور مستقیم و یا از طریق مطالعه در برخی علوم انسانی دانشگاهی مثل جامعه­شناسی با اصول غربی آشنا شده­اند دیده می­شود.

دوم: رعایت نکردن برخی موازین شرعی توسط والدین مقتولین. در روایات موکدا آمده که اگر والدین طفل کوچکی هنگام برقراری روابط با هم برخی موازین و اصول شرعی را رعایت نکنند، فرزندشان در بزرگی به راحتی تن به زنا خواهد داد.

سوم: حیا. که روز به روز در جامعه و در میان زنانمان رو به کاستی است. چندی قبل برادرم با تعجب عکس زنی را نشانم داد که مانند یک مرد لمپن ایستاده بود. امروز این عکس که سهل است بدتر از این را از زنان و دخترانمان در کوچه و خیابان می­بینیم و برایمان عادی شده. وقتی رسانه ملی به راحتی زنان را در نقش افرادی لات و لمپن نشان می­دهد، وقتی در روابط زن و مرد عنصر حیا را از چشم و زبان هنرپیشه حذف می­کند، وقتی اعضای یک خانواده در کنار هم لاست و ویکتوریا تماشا می­کنند، وقتی اهمیت حجاب نزد زنانمان کم شد، وقتی ...وقتی.... حیا می­رود و از انسان بی­حیا انتظار هرکاری را می­توان داشت.  

که حیا نیکو است و برای زنان نیکوتر.